Yazılımcı denince hâlâ çoğu kişinin zihninde kulaklığını takmış, saatlerce ekrana bakan biri canlanıyor.
Oysa günümüz yazılımcısının en büyük mücadelesi çoğu zaman kodla değil, toplantılarla. Takvim açıldığında karşılaşılan manzara; geliştirme ortamından çok, art arda dizilmiş toplantı başlıkları oluyor.
Gün genelde “kısa bir değerlendirme”yle başlıyor. Ardından “durum güncellemesi”, sonra “ilerleme toplantısı”… Konular değişiyor gibi görünse de konuşulanlar çoğu zaman benzer. En sık duyulan cümle ise şu: “Buna sonra tekrar döneriz.” O “sonra” da genellikle bir sonraki toplantıyı işaret ediyor.
Sorun toplantı yapmak değil, toplantıların neden yapıldığı. Birçok toplantı karar almak için değil, karar almaktan kaçınmak için düzenleniyor. Herkes fikrini söylüyor, notlar tutuluyor ama masadan net bir yön çıkmıyor. Yazılımcı toplantıdan çıktığında neyi yapması gerektiğini tam olarak bilmiyor. Bu belirsizlik de işi hızlandırmak yerine yavaşlatıyor.
Üstelik kod yazmak, bölünmeyi pek sevmez. Bir probleme odaklanmak, zihinsel olarak onun içine girmek gerekir. Tam o noktaya gelinmişken gelen bir toplantı daveti, bütün akışı dağıtır. Toplantı bitse bile zihnin geri dönmesi zaman alır. Ekrana bakarsın ama kafa hâlâ başka yerdedir.
Bir de toplantıların görünmeyen yükü vardır. Sunum hazırlamak, not çıkarmak, özet paylaşmak… Toplantı bitince iş de bitmez. Yazılımcı bazen üretmekten çok, ürettiğini anlatmakla uğraşır. Ortaya çıkan şey artmaz ama anlatılanlar çoğalır.
İşin ironik tarafı şu: Toplantılar verimlilik için yapılır ama günün sonunda ölçülen şey konuşulan süredir, üretilen çıktı değil. Gün bittiğinde yorgunluk vardır ama tatmin yoktur. Çünkü elle tutulur bir ilerleme hissi oluşmamıştır.
Belki de en basit soru şudur: Bu toplantı gerçekten gerekli mi? Eğer cevabı net değilse, büyük ihtimalle değildir. Sağlıklı ekiplerde her konunun toplantıya dönüşmesi gerekmez. Kısa ve net iletişim, doğru görev paylaşımı ve güven; saatler süren konuşmalardan daha etkilidir.
Yazılımcılar kod yazmaktan yorulmaz. Asıl yoran, kod yazmaya fırsat bulamamaktır. Ve bazen yapılabilecek en verimli şey, bir toplantıyı iptal edip yeniden ekrana dönmektir.
