Balıkesir’de emeklilerin ekonomik dar boğaza karşı yükselttiği ses dinmiyor.
Şehirdeki tüm emekli dernek ve sendikalarının güç birliği yaparak gerçekleştirdiği oturma eylemi, "insanca yaşam" talebiyle meydanlara taşındı.
Balıkesir’de Emekli Direnişi: "Kök Aylık Sosyal Bir Yaradır"
Balıkesir’de faaliyet gösteren Türkiye Emekliler Derneği, Emekliler Birleşme Dayanışma Derneği, Türkiye Emekliler Sendikası, Çağdaş Emekliler Derneği ve Tüm Emekliler Derneği üyeleri, Kurtdereli Mehmet Pehlivan Anıtı önünde bir araya geldi. Ortak basın açıklamasını okuyan Türkiye Emekliler Derneği Balıkesir Şube Başkanı Özdemir Kalkan, mevcut sistemin emekliyi toplumun en yoksul kesimi haline getirdiğini vurguladı.
📢 Masadaki 5 Kritik Talep
Emekli temsilcileri, geçici çözümler yerine sistemsel değişim beklediklerini belirterek şu talepleri sıraladı:
- Seyyanen Zam: TÜFE rakamlarının çarşı-pazar gerçeğiyle örtüşmediği belirtilerek, tüm emeklilere acil seyyanen artış yapılması istendi.
- Hesaplama Sistemi Değişmeli: 4447 ve 5510 sayılı kanunların yarattığı eşitsizliğin giderilmesi, asgari emekli aylığının asgari ücretin altına düşmemesi talep edildi.
- İntibak Düzenlemesi: Farklı prim gün ve kazançlarına rağmen aynı maaşın alınmasının sistemin adaletini bozduğu vurgulanarak, kapsamlı bir intibak yasası istendi.
- Sağlıkta Katkı Payına Son: Çalışma hayatı boyunca sağlık primi ödeyen emeklilerden, hastane ve ilaç süreçlerinde alınan katkı paylarının kaldırılması gerektiği ifade edildi.
- Fatura ve Gıda Desteği: İhtiyaç sahibi emekliler için doğalgaz, elektrik, su ve telefon faturalarından KDV ve ÖTV’nin alınmaması önerildi.
Emekli Kartı Değil, Kalıcı Reform
Balıkesir’deki eylem, emeklilerin artık "müjde" olarak sunulan küçük iyileştirmelerden ziyade, kök maaş sorununa odaklandığını gösteriyor. 11-12 bin TL bandında kalan kök aylıkların, sosyal güvenlik sisteminde karşılığı olmayan bir uygulama olduğunun altının çizilmesi, önümüzdeki dönemde Ankara’ya yönelik baskının artacağının işareti. Emeklilerin "beslenme ve ısınma" gibi en temel ihtiyaçları dile getirmesi, yerel yönetimlerin ve hükümetin sosyal yardım politikalarını yeniden gözden geçirmesi gerektiğini kanıtlıyor.
