Burhaniye’ye 1951 yılında Bulgaristan’dan göçmen olarak gelen 8 çocuk ve 20 torun sahibi Ali Osman Bilir, aralıksız 60 yıl köftecilik yaptıktan sonra işini oğullarına devretti. Meteoroloji Caddesinde oturan Bilir, eski günleri özlüyor. Herkesi çok sevdiğini anlatan Bilir, sevgi ve saygının azaldığından yakınıyor.

“BİR ELMAYI YALNIZ YEMEDİM”

Vatanın ve milletin selameti için dua ettiğini anlatan Bilir “1951 göçmeniyim. 1951’de buraya geldim. O günden beri esnafım. Eşi dostu severim. Bir elmayı yalnız yemedim. Çocuklarımı, torunlarımı ve gelinlerimi severim. Eşimi dostumu severim. Esnaflığımı severim. Allah’ın izniyle bu günü gördüm. Çok şükür Allah’a. Eskiden küçük büyüğünü tanırdı. Büyük küçüğünü tanırdı. Şimdi o eski sevgiler kalmadı. İnsanlar, şimdi selamını almıyor. Eski günler yok gayrı. Yok kardeşim eski günler yok. Nereye varacak bu işler yok gayrı. Sonunu bilmiyorum. İnsanın elini tutan yok. Nasılsın amca diyen yok. Ben 100 yaşımdayım. Bu güne geldim. Çok şükür Allah’ıma. Bin kere razı olsun bu Burhaniye’ye. Çok şükür gelenlere gidenlere, komşularıma. Ne diyeyim. Anamı babamı sevdim. Dua ediyorum. Geceleri yatıyorum kalkıyorum, çoluğuma çocuğuma dua ediyorum. Allah, bu günlerimi aratmasın. Aklım yerimde. Unutkanlığım yok. Allah’a şükür kahveye gidiyorum. Camiye kadar gidiyorum. Namazlarımı kılmaya çalışıyorum. Abdestimi alıyorum. Torunlarımı seviyorum. Küçüklerimi seviyorum. Onlara dua ediyorum. Allah’ıma, memleketimize vatanımıza hayırlı günler ver diyorum.” dedi

Gülsüm Vural da “Bu benim 20 senelik dünürüm. Onu çok severim. Allah başımızdan eksik etmesin. Dünür amca çok iyi biridir. Ailesi de öyle. Yani hiçbir kötülüğünü görmedik. Allah sağlık versin. Allah, yatırıp kapılara baktırmasın.” dedi.  İHA